Gdańsk 1999, Gdański Dom Wydawniczy, str. 536, 143 ilustracje poza tekstem, format 17 x 24 cm

Prezentowana książka na długo przed wydaniem zaczęła wzbudzać olbrzymie kontrowersje. Wielkopolanin, badacz historii i publicysta morski, Mariusz Borowiak, podniósł rękę na świętości narodowe - na wpajaną nam przez lata heroiczną wersję dokonań Polskiej Marynarki Wojennej w trakcie drugiej wojny światowej, na nieskazitelną sylwetkę dowódcy Westerplatte, majora Henryka Sucharskiego. Stylem swojego mistrza, Jerzego Pertka, kreśli na kartach książki obraz marynarskiej braci różny od tego, do którego byliśmy dotychczas przyzwyczajeni. Prawda przekazywana przez Borowiaka jest inna, zmienia utrwalony wizerunek historii Polski, pozostawiając skazę na honorze. Major Henryk Sucharski już 2 września 1939 roku zamierzał poddać Westerplatte; zbuntowane oddziały na Helu wywiesiły białe flagi, nie chcąc walczyć z Niemcami; dowódca legendarnego okrętu podwodnego ORP "Orzeł", komandor podporucznik Henryk Kłoczkowski,symulował chorobę, by wydostać się ze swojego okrętu. Każdy z kolejnych trzydziestu pięciu rozdziałów odkrywa fakty nieznane, ukrywane lub otaczane murem milczenia, często wstrząsające: bunty załóg, dezercje, nadużycia i demoralizację, kolizje okrętów. Przedstawione zdarzenia to wybrane epizody z dziejów polskiego oręża morskiego, których nie da się wymazać z pamięci czy przemilczeć - nawet jeśli burzą mity i stereotypy. Wydawca