Starodruki medyczne polonica.

28-09-2018

polskie starodruki, starodruki polonica, rzadkie książki przedwojenne, cenne książki, antykwariat sobieski

Najlepsze z najlepszych.

Starodruki medyczne polonica.

W związku ze zbliżającym się wielkimi krokami finałem "3. Aukcji książek i starodruków" Antykwariatu Sobieski, przedstawimy Panstwu trzy  tematycznie powiązane starodruki, które weszły do katalogu tejże imprezy.

 

BURGHART, Gottfried Heinrich

ZUM ALLGEMEINEN GEBRAUCH WOHLEINGERICHTETE DESTILLIER-KUNST.

polskie starodruki, starodruki polonica, rzadkie książki przedwojenne, cenne książki, antykwariat sobieski, aukcje książek, książki przedwojenne, książka na prezent

 

Breslau (Wrocław), Korn, 1736, 8 k., str. 402,19 kart (Register); 6 k. tablic; format 10,5x17,5 cm.

Pierwsza edycja, wydanej we Wrocławiu, pracy wrocławskiego lekarza Burgharta Heinricha Gottfrieda (1705−1771), obejmująca moc przepisów i receptur, z dzieciny szeroko pojętej medycyny, farmacji, ale także alchemii oraz złotnictwa czy gospodarstwa domowego.

Dzieło podzielone na 3 częśći:

W pierwszej części znajdziemy niezbędny sprzęt potrzebny w procesach destylacji.

W drugiej opisanych zostało 12 procesów chemicznych, dzięki którym można przygotować np. wodę destylowaną, brandy, wodę życia „Aquaviate”, olejek różany, inne oleje i esencje.

W trzeciej części opisano między 40 przepisów, których głównym składnikiem jest cukier, w tym konfitury, marmoladę, soki, syropy itd.

Całość dopełnia sześć tablic, które pokazują alchemiczne symbole, piece oraz sprzęt, który był potrzebny do powyżej opisanych procesów.

Wśród haseł odnależć można m.in.: bursztyn, puder ogniowy – prekursor zapałek, opium, pigułki, tytoń, wina, leki, eliksiry, alkohole, w tym na różne dolegliwości itd. spis treści liczy prawie 40 stron

 

"Burghart Heinrich Gottfried (1705−1771), urodził się Dzierżoniowie (Reichenbach) 5 lipca 1705 roku. W roku 1720, mając 15 lat, Heinrich Gottfried został wysłany do Gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu. W 1725 roku, udał się na polecenie ojca do Mieroszowa (Friedland), gdzie przez rok asystował pewnemu biegłemu chemikowi. Kolejny rok spędził u boku chirurga z Dzierżoniowa, ucząc się opatrywania ran, składania złamanych kończyn i innych czynności, a jednocześnie przyswajając sobie wiedzę medyczną pod kierunkiem ojca. W roku 1727 udał się do Frankfurtu nad Odrą, gdzie studiował medycynę, słuchał wykładów z filozofii, matematyki, anatomii, historii i sztuk pięknych, a ponadto dla własnej przyjemności wprawiał się w rysunku i malarstwie. Stopień doktora medycyny uzyskał we wrześniu 1730 roku na podstawie pracy „De termino pubertatio”.

Rozpoczął tam praktykę lekarską i już wkrótce zdobył rozgłos lecząc skutecznie kilka beznadziejnych przypadków. Gdy w roku 1731 otrzymał wiadomość o ciężkiej chorobie ojca i udał się do Dzierżoniowa. Wkrótce po jego przyjeździe ojciec wyzdrowiał, jednak on sam zachorował i przez wiele miesięcy przykuty był do łóżka, a do zdrowia powrócił dopiero w roku 1732, po kuracji w Lądku. W tym czasie rodzice zdecydowali, że powinien otworzyć praktykę lekarską we Wrocławiu, gdzie posiadali kamienicę, gdzie osiadł w 1734 roku. Szybko znalazł we Wrocławiu nie tylko wielu pacjentów, ale i mnóstwo przyjaciół, zaś dostęp do licznych bibliotek, gabinetów przyrodniczych i kolekcji sztuki pozwolił mu rozwijać swoje zainteresowania naukowe. Rzadko przebywał jednak w mieście dłużej niż trzy miesiące, gdyż w trosce o swoje zdrowie co najmniej dwa razy w roku wyjeżdżał w góry. W roku 1736 spisał zgromadzone w latach 1733− 35, podczas wielokrotnych pobytów na Ślęży, obserwacje roślin, zwierząt i skał i wydał je w książce „Iter Sabothicum”. W tym samym roku wydał również niezwykle popularne dziełko chemiczne „Destillierkunst” oraz pierwszy tom naukowego czasopisma „Medicorum Silesiacorum Satyrae”, które w krótkim czasie zdobyło sobie wielu czytelników.

W marcu 1743 roku Fryderyk II mianował go profesorem Królewskiego Gimnazjum w Brzegu (Brieg). W roku 1744 wydał opis gorących źródeł Lądka i ich właściwości leczniczych. Rok później wraz z tajnym radcą Franckiem wszedł w skład komisji, której zadaniem było zbadanie królewskich kopalń w Złotym Stoku (Reichenstein) i Srebrnej Górze (Silberberg). W roku 1748 w podobnym charakterze badał możliwości ożywienia podupadłego górnictwa kruszcowego na Górnym Śląsku, badając jakość rud ołowiu i srebra w okolicach Tarnowskich Gór (Tarnowitz). W Gimnazjum w Brzegu wykładał matematykę i nauki przyrodnicze, a chociaż nauczanie było jego głównym zajęciem, był nadal praktykującym lekarzem i dokładał starań, by dla dobra pacjentów połączyć wysiłki wszystkich brzeskich lekarzy. Był członkiem Cesarsko−Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Ołomuńcu, a w marcu 1756 roku, sam rekomendując swoją osobę i jako trzeci z kolei przyrodnik przyjmując przydomek „Zosimus”, przyjęty został w poczet członków Leopoldyńsko−Karolińskiej Akademii Przyrodników. Przez szereg lat gromadził opisy przypadków rzadkich chorób, opracowywał biografie śląskich przyrodników i śląskich biskupów, a ponadto tłumaczył na niemiecki dzieła chemiczne, medyczne i numizmatyczne. Zmarł 16 lipca 1771 roku w Brzegu." Źródło: Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska Materiały Opracowania Tom 3, Mirosław Syniawa Biograficzny Słownik Przyrodników Śląskich Część, Katowice 2000

 

BARDZO RZADKIE!

 

TWARDA OPRAWA PERGAMINOWA Z EPOKI

 

Stan DB/ brak str.: 187-192, 207/208, 383/384 oraz 387/388, drobne ślady owada, na początkowych k. niewielki blady ślad zalania marginesu, mimo to egzemplarz dobrze zachowany

 

GALENUS (GALENO)

EPITOME GALENI PERGAMENI OPERUM, IN QUATUOR PARTES DIGESTA...: PER AND. LACUNAM COLLECTA 

mz. pergam. antica, dorso a cordoni con tit. ms.,

Basileae (Bazylea) 1551, apudMich.Isingrinium, 4 k., 1298 szpalt; ilustr. w tekście; format 20,5x31cm

 

"Oryginalna edycja" tego kompendium dzieła Galena, wydanego przez Andreę Lacunę lub Laguna (1499-1559), znanego lekarza z Segovii znanego jako "Galeno hiszpański". 

Galen, właściwie Claudius Galenus (ur. ok. 130, zm. 200 n.e.) – rzymski lekarz greckiego pochodzenia, anatom, utalentowany badacz i pisarz, jeden z najznakomitszych starożytnych lekarzy, wywarł olbrzymi wpływ na rozwój nauk medycznych w średniowieczu i odrodzeniu.

Bardzo rzadkie!

TWARDA OPRAWA PÓŁPERGAMINOWA XIX-WIECZNA, NA GRZBIECIE DWA BARWNE SZYLDZIKI ZE ZŁOCONĄ TYTULATURĄ, OZDOBNA WYKLEJKA W TZW. PAWIE OCZKO, OBCIĘCIA KART BARWIONE

Stan BDB/ liczne dopiski, podkreślenia i marginalia z epoki,  BARDZO ŁADNY EGZEMPLARZ

Proweniencja: pieczęć "Biblioteka Ordyn. Zamoyskiej. Duplikat wymieniony".

Biblioteka Ordynacji Zamojskiej (BOZ) – biblioteka istniejąca w latach 1811–1944 w Pałacu Błękitnym w Warszawie. Jej twórcą był ordynat Stanisław Kostka Zamoyski. Została częściowo zniszczona 25 września 1939 r. podczas pożaru pałacu po bombardowaniu w czasie obrony Warszawy. Po celowym podpaleniu przez Niemców 8 września 1944 r. w czasie powstania warszawskiego uległa niemal całkowitemu zniszczeniu. Z całego księgozbioru uratowało się ok. 1800 woluminów. Ostatni ordynat, Jan Tomasz Zamoyski, przekazał po II wojnie światowej ocalały fragment BOZ w wieczysty depozyt Bibliotece Narodowej.

"Najlepsze z najlepszych", czyli creme de la creme, "The best of the best" to dział, gdzie prezentujemy rzeczy ekstremalnie rzadkie, druki cenne i poszukiwane, prawdziwe białe kruki- nie tylko z naszej oferty, ale najlepsze na rynku.

Książki te najczęściej nie goszczą na łamach naszego serwisu internetowego, nie są dostępne dla ogółu, ale wyłącznie dla starannie wyselekcjonowanej i zamożnej Klienteli. 

Aby otrzymywać powiadomienia o nowościach z tego działu, należy zarejestrować się w sklepie podając pełne dane wraz z nr telefonu oraz wyrazić zgodę na subskrybcję wiadomości  z kategorii "Newsletter VIP". 

Z uwagi na fakt, iż działamy na rynku antykwarycznym od wielu lat, mamy duże doświadczenie w pozyskiwaniu cennych obiektów. Pomożemy Państwu pozyskać najbardziej poszukiwane w Polsce dzieła.

 

MICHAELIS ALOYSII SINAPII

ABSURDA VERA SIVE PARADOXA MEDICA QUORUM … 1686

Pars I Theoremata et quaestiones controversas varias quae hodie Neotericis cum Galenicis intercedunt proponit cum dissertatione nova.

Pars II Occasione morborum certorum Septentrionalium easdem quaestiones controversas continuat cum dissertatione de falso titulo sive falsa existentia. morbi gallici.

Pars III continet tractatum de vanitate, falsitate et incertudine aphoris. Hippocratis. ...

Genevae 1697, str. (12),116; (8), 114, (6); (12), 195; format: 11 x 18 cm. 

Dzieło Michała Alojzego Synapiusa lekarza kanclerza Radziwiłła. Pierwsza część dedykowana jest J. K. Lubomirskiemu, Autor polemizuje tu z twierdzeniami medycznymi Galena, w tym z jego teoriami o humorach i temperametnach.

Część druga ma charakter bardziej praktyczny, znajdziemy tu również  wiadomości medyczne dotyczące  Polski np. o medycynie Kozaków, Tatarów, o kołtunie, o używaniu i jednocześnie nadużywaniu alkoholu do leczenia.

Giedroyć. w pracy „ Źródła biograficzno-bibliograficzne do dziejów medycyny w dawnej Polsce.” wydanej w 1911 roku pisze „I tak względem przyczyn kołtuna, rozpatruje podawane przez różnych autorów i nie przyznaje im racji., m.in. sprzeciwiał się teoriom, że jego przyczyną są własności niektórych rzek lub, że przyczyną są wadliwa budowa gruczołów skórnych. Uważa natomiast, że jego przyczyną są warunki klimatyczne, nadużycia wódki, nadmiar potraw mięsnych i dieta, zaś najlepszym lekarstwem jest barszcz".

Na uwagę zasługuje dział O urokach, w którym autor   stwierdza, "że sam widział na Litwie , takich którzy posiadali moc szkodzenia innym ludziom i zwierzętom" [ również za Giedroyciem]. Nie brakuje też zaleceń praktycznych jak leczyć różne choroby np. szkorbut , czy katar, wreszcie ciekawych przepisów np. wódki na wszystko, czy wino grzane z żółtkiem jaja cukrem i korzeniami generała Czarneckiego ?, czy moskiewski przepis leczniczego wykorzystania herbaty. 

Końcówka działu trzeciego dedykowana Janowi III Sobieskiemu jest świadectwem o zaletach pigułek preparowanych ze złota i innych substancji w Wiedniu przez lekarza Laskę.

Ostatnią trzecią cześć stanowi krytyczny przegląd 83 aforyzmów Hipokratesa.

Estreicher notuje ten starodruk, ale nie podaje żadnego znanego sobie egzemplarza!

W Polsce Estreicher notuje 2 egzemplarze o podobnym tytule z 1693 roku „Absurda vera, occasione potissimarū quarundam controversiarum: quae Neotericis, cum Galenicis intercedunt: Orbi curioso Medicorum, in compendio denuo exhibita, authore Michaele Aloysio Sinapio v. Senfft nob. Ungar. Phil. et Medic. D. Celsissimi Principis Radzievilii M. D. Lithuaniae Archi-Cancellarij, personae et aulae medico „ w spalonej w 1944 bibliotece Krasińskich oraz w większości zniszczonej Zamojskich. 

Bardzo rzadkie!

TWARDA OPRAWA PERGAMNOWA Z EPOKI

Stan DB/ komplet stron, zbrązowienia papieru, gdzieniegdzie ślady dawnych zagięć narożników

Książki są dostępne na naszej aukcji, zapraszamy do licytacji.

Lubicie to, dajcie łapkę w górę:

 

https://www.facebook.com/antyksobieski/#

http://www.antyksobieski.pl/images/frontend/theme/default2/social/fb_bw.png